กฏแรงดึงดูดระหว่างมวลและพรหมลิขิต [ด้ายแดง 2]



กฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตันว่าไว้

“วัตถุทั้งหลายในเอกภพจะออกแรงดึงดูดซึ่งกันและกัน  โดยขนาดของแรงดึงดูดระหว่างวัตถุคู่หนึ่ง ๆ
 จะแปรผันตรงกับผลคูณระหว่างมวลของวัตถุทั้งสอง และจะแปรผกผันกับกำลังสองของระยะทางระหว่างวัตถุทั้งสองนั้น”

ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ยกเว้นแม้กระทั่งมนุษย์ ย่อมถูกแรงดึงดูดกระทำกันทั้งนั้น

แรงดึงดูดที่โลกกระทำต่อมนุษย์ หลายคนก็จะเรียกมันว่า แรงโน้มถ่วง จะดูได้จาก “น้ำหนัก” (W)

แต่…

ถ้าเป็นแรงที่มนุษย์ดึงดูดกันเอง ไม่ใช่เชิงฟิสิกส์หรือทางกายภาพใดๆ

แต่เป็นทางจิตใจและความรู้สึก

จะเรียกแรงดึงดูดนั้นว่า “พรหมลิขิต” ได้มั้ย

พรหมลิขิตที่ว่า ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นปริมาณสเกลาร์หรือปริมาณเวกเตอร์

แต่ที่รู้แน่ๆมันจะแรงดึงดูดที่ครบองค์ประกอบได้นั้น มันคงต้องเป็นไปตามกฏข้อที่ 3 ของนิวตัน

Action = Reaction

ถ้าพรหมลิขิต ดึงดูดนำพาให้นสองคนมาเจอกันและรักกันมันก็คงจะดี

แต่ถ้าพรหมลิขิตเกิดขึ้นกับคนใดคนหนึ่งเพียงฝ่ายเดียว มันก็คงเป็นเรื่องที่โหดร้ายเกินไปสำหรับเขาหรือเธอ

.

ถ้าทั่วไปเรียกว่า พรหมลิขิต (Destiny) ในฐานะคนจบฟิสิกส์มาแบบเกรียนๆก็อยากจะเรียกมันว่า

แรงโน้มถ่วงของความรัก (Gravity of Love) มากกว่า

แรงดึงดูดกระทำต่อวัตถุที่มีมวล

แรงโน้มถ่วงของความรักก็คงกระทำต่อสิ่งที่มีความรู้สึก ล่ะมั้ง

เหอๆ

ตูว่านะ

รูปจาก Google.co.th

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s