ความทุกข์ของเม่นจาก Evangelion


วันนี้นึกสนุกกับไปอ่าน Blog ที่เคยเขียนไว้ใน Exteen อ่านไปที่ละ entry  เรื่อยๆจนไปสะดุดตรง กอด [Hug is all your needs.] มันทำให้ภาพของการกอดพ่อแม่ พี่น้อง หลานและเพื่อนๆโผล่เข้ามาในหัวอย่างชัดเจนเหมือนว่าเพิ่งได้กอดทุกคนไปเมื่อวานนี้ ตัวผมเองชอบที่จะกอด ไม่ว่าสุขหรือทุกข์ที่เกิดขึ้นนั้นจะเกิดกับตัวผมเองหรือคนที่ผมรัก ผมก็จะกอด จนเมื่อเร็วๆนี้ได้ดูการ์ตูนเรื่อง Evangelion มหาสงครามวันพิพากษา

ได้มีบทสนทนาระหว่าง ดร.อาคางิ ริตสึโกะ กับ คัตซึรางิ มิซาโตะ พูดถึงความทุกข์ของเม่นเปรียบเทียบกับสภาพอารมณ์ของ อิคาริ ชินจิ ตัวเอกของเรื่องไว้ว่า

ในกรณีของเม่นถึงอยากจะกอดถ่ายทอดความอบอุ่นของตัวเองให้อีกฝ่ายหนึ่ง แต่ยิ่งเข้าใกล้เท่าไร หนามที่อยู่บนตัวยิ่งทิ่แทงให้บาดเจ็บทั้งสองฝ่าย

หลายคนไม่กล้าที่จะพูดความรู้สึกตัวเองออกมา ก็อาศัยการกอดเป็นสิ่งที่ปลดปล่อยความรู้สึกออกมาให้คนอื่นได้รับรู้ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ แต่ถ้าแสดงออกมาไม่ได้มันจะไปอยู่ที่ไหน มันก็อยู่ในตัวเรา อยู่ในกระแสของความรู้สึก แต่ใครจะเก็บกดความรู้สึกได้นานๆโดยไม่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจได้บ้าง นอกใจคุณจะโกหกตัวเองว่าฉันทำได้ ความรู้สึกคงคล้ายกับพลังงานไม่มีวันสูญสลายหายไปแต่สามารถเปลี่ยนรูปจากพลังงานหนึ่งไปเป็นอีกพลังงานหนึ่งได้

รู้สึกดีใจขึ้นมากทันทีที่ตัวเองยังสามารถกอดโดยไม่ต้องกังวลว่าใครจะโดนหนามเราทิ่มแทงเพราะคนที่ผมกอดได้และตัวผมเองก็ยินดีที่จะแชร์ความรู้สึกแม้ว่ามันจะทำให้ถูกทิ่มแทงจนเจ็บมากเพียงใดก็ตาม ผมยัง“กอด” อยู่เสมอ

เหอๆ

ตูว่านะ

“กอดตั้งแต่วันนี้ เพราะไม่มีอะไรยืนยันว่าพรุ่งนี้จะได้กอด”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s